พิมลพรรณ さんのプロフィール ~ ღ o(︶︿︶)o ღ...フォトブログリストその他 ![]() | ヘルプ |
|
5月21日 รับน้อง...เหอๆๆ ขอย้อนอดีตไปเมื่อวานหน่อยล่ะกาน
เมื่อวานไปรับน้องมา เหอๆๆก้หนุกดี
พี่เค้าหลอกแมร่งจนกรุเชื่อ น้ำตาไหลเรยตอนเหนคนอื่นกินกล้วยบด
จาไม่ให้เชื่อได้ไงก้ดูไอ้ที่พี่เค้าให้กินดิ่ แมร่งโครตเหมือนอ่ะ
แถมยังม่ายพอฐานแรกให้เคี้ยวกล้วยแล้วคาบใส่ถุงรวมกานอีก
เหอะ โครตเซง กรูนิ่จาบ้าตายตบท้ายด้วยน้ำโคลนอีกตอนแรกก้เชื่ออยู่หรอก
แต่พอได้กินล่ะก้ โล่งชิบว่ะ
จาว่าไปห้องกรุก้โชคดีนะที่ไม่โดนจับได้ เรื่องรับน้องห้องแปดดิ่ซวยเจอจารจับได้ เหอๆๆ
แต่พอรับน้องเสด กลับถึงบ้าน แมร่งกรุท้องเสียเรยนิ่ โครตเซงอ่า
แต่ก้ไม่รุ้ว่าพวกที่หอรับน้องเปนงายมั้ง เหอๆๆ
กรูไม่อยากบอกเรยว่ากรุไปหาไม่ได้เพราะกรูก้โดนแบบพวกมรึงอ่ะแหละ
กรูอยากไปหาพวกเมิงชิบแต่วันนี้กรุก้ม่ายว่างอีกแหละ ไปเรียนพิเสดอ่ะ
พอๆๆ ล่ะกรุขี้เกียจชิบ
เปลี่ยนไปนะ หรือว่ามีใคร แต่เดี๋ยวนี้ ไม่ค่อยโทรมา * ยืนยันหน่อยได้ไหม ช่วยบอกหน่อยได้ไหม ไม่ต้องเขิน และไม่ต้องอาย (ซ้ำ *) ช่วยบอกคำว่ารักดังๆอีกสักครั้ง
PS....
5月18日 เปิดเทอมแร้วอ่า -3-ในที่สุดอิสรภาพของกรุก้ค่อยๆๆหมดลง
ถึงเวลาที่เปิดเทอมแร้วอ่า
เหอๆๆ เปิดเทอมก้ต้องเรียน เรียนก้ต้องมีงาน งานก้ต้องมีการบ้าน
กรูนิ่ เปิด น่ะ โครตเรยได้เดินเรียนอ่า แมร่งกระเป๋าก้หนัก หนังสือโครตเยอะอ่า
ยังไม่พอห้องโฮมรูมกรูดันเปนห้องคอมอีก เช้ามาก้ต้องนั่งรอที่ลานไทร
กว่าจาได้เข้าห้องก้เข้าแถวเสดแร้วโน้นแหละ
แต่พอถึงตอนเรียนคณิตน่ะ ไอ้เราก้เรียนกิฟไง ก้เรยได้แยกเรียนแค่ 10 คน
จารน่ะโครตเร่งเรียนเรยม่ายรุ้จารีบไปไหน ตอนนี้เรียนเซตเกือบจบล่ะ อาทิตล่ะเรื่องละมั้งเนี้ย
ยังไม่พอปีนี้ซวยรายไม่รู้ พวกกิฟวิทสามตัวจารให้เรียนรวมกันหมดเรยแร้วเทอมสองจาคัดกิฟอีกรอบ
พวกกรูก้เรยได้เรียนกานอีกแค่สิบคน ม่ายเข้าจายจิงๆๆ
อนาถป่ะล่ะ ทั้งห้องเรียนกานอยู่สิบคนเนี้ย
แต่จาว่าไปเดือนมิถุนาก้จาต้องไปเรียนเชียงใหม่ล่ะเนี้ย ม่ายรุ้จาเรียนมันรึป่าว
ยังม่ายพอเปิดเทอมน่ะมีแต่การบ้านวิชาภาษาอังกิดอ่ะ กรูแมร่งโครตเซงอ่า
มีการบ้านวิชาโปรดกรุด้วยนิ่ โครตเยอะเรยด้วย
ม่ายรุ้อพวกนั้นเปิดเทอมจาเปนยังงายบ้างฟระ ม่ายรุ้จาหนุกรึป่าว
ไว้รอว่างๆๆก่อนจาเข้าไปเที่ยวกาพวกมานที่โรงเรียนอ่ะ
รักพวกเมิงมากมายว่ะ
5月3日 อารมณ์ดี...อารมณ์ดี (^o^)!![]() มีความสุขสุดๆๆ อารมณ์ดี อารมณ์ดี
โอ้ยวันอังคาร ที่ 25 ไปดูผล Gifted มา โอ้ยไม่อยากจาบอก
มีชื่อกรูด้วย เหอๆๆ อันดับแรกด้วยน่ะ
มีความสุข ในที่สุดเวลาที่รอคอยมานานแสนนาน กรูติดกิฟแร้วโว้ย
เหอๆๆ ไม่เสียแรงที่ กรูโดดอังกฤษไปดู
เสียเวลาไปตั้ง 30 นาทีอ่ะ แต่ก้คุ้มสุดๆๆ ไม่เหมือนวันอื่นๆๆ
![]() ![]() ผลห้องตอนนี้ก้ออกแร้วอ่ะ
ดีจ่ยสุดๆๆแต่ก้กัวว่ะเด๋วม่ายมีคนให้ลอกงาน เหอๆๆ
ที่สามัคคีน่ะกรูได้อยู่ห้อง 15 อ่ะ
ส่วนจุฬาแมร่งก้ได้อยู่ห้อง 1 หอ 1 อีกตะหาก เฮ้อ
เซงนาง เอ๋อ ขวัญ แมร่งอยู่กานคนละห้อง คนละหอเรยอ่ะ สงสารมานจัง
![]() ![]() วันนี้ก้มีแนวโน้มว่าจาได้โดคาบฟิสิกส์อีกล่ะ อิบิ๊กแมร่งจามาหา
แร้วชวนไปดูหนังอีกตะหาก
แต่ก้โอแหละ เพราะจาปิดครอสแร้ว เรียนก้จบหมดแร้ว
เหลือแต่ทำแบบฝึกหัดกับทบทวนนิดหน่อย
แต่ม่ายเปนราย เหอๆๆ
"ของฟรีไม่มีในโลก" กรูจาให้มานเรียนคาบคณิตกะกรูก่อนเหอๆ
ม่ายงั้นวันนี้ไม่ไปดูหนังแน่ (^o^)
โห ช่วงนี้อารายมานก้ลงเอยหมดล่ะ เรียนพิเศษก้จาจบแร้ว
และก้ใกล้จาถึงวันที่จะได้ใส่ชุด นักเรียน จภ.ชร. เป็นวันสุดท้ายแร้ว
อีกอย่างๆๆ ใกล้จาเปิดเทอมแร้วด้วย
เฮ้อ !! พอๆๆพุดแร้วเศร้าว่ะ
อย่างไงกรูก้คิดถึงพวกเมิงสาเหมอน่ะเว่ย
~ ปิ - ยะ - ศิษย์ - เรือง - รอง => PCC_Cl2..10* ~
3月31日 มีแต่เรื่อง
![]() วันนี้กรูไปเชียงใหม่มา เฮ้อไปหาหมอตามเคยอ่ะแหละ
แต่ม่ายรู้เปนไรดวงม่ายดีชิบเรยอ่ะ
![]() ตอนแรกไปเจาะเลือดแมร่งหมอมือโครตหนักเรย เจาะเสดแขนกรูระบมเรย
โครตปวดแขนเรยอ่ะ ช้ำเรยด้วยเซงเจงงงงงงง (มือหนักชะมัด)
![]() หรือว่ากรูไม่ได้เจาะเลือดนานว่ะ แต่ก้ผ่านมาแค่ 3 เดือนเอง
เสด ยังม่ายพอไปนั่งรอคิวอีกโครตนาน กว่ากรูจาได้ตรวจแมร่งปาไปเที่ยงกว่าแร้วอ่ะ
![]() มีอีกหมดอ่ะดิ่สั่งเพิ่มยากรูอีกอ่ะ ดีมันไม่ให้เริ่มรักษาใหม่หมด แถมด้วยห้ามตากแดดอีก
กรูรู้ล่ะที่หน้ากรูเปนผื่นแมร่งเพราะแพ้แดดอีกกรูนิ่เซงเรย
![]() สงกรานต์นี้โดนสั่งห้ามเล่นน้ำอีกชัวร์เรย แต่ก้โดนทุกปีแหละ (มีปีไหนบ้างกรูม่ายเล่นน้ำ เหอๆๆ ม่ายมีทาง)
เฮ้อ เซงวันนี้เจอแต่เรื่องม่ายดีทั้งนั้น
ขี้เกียจล่ะ ง่วงชะมัดเรยอ่ะ ปายนอนดีก่า ![]() ~ PojPOE* :: 0.20 ~
3月29日 ~L-O-V-E => ชาวมหาลัย*~
======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
====================================================== 10. อักษรฯ : หว่ออ้ายหนี่ ติอาโม เฌอแตม ไอเลิฟยู รักหลายเด้อ.. ======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
====================================================== 18. ถาปัด : รักออกแบบไม่ได้..
======================================================
======================================================
======================================================
:: PojPoE :: ~*ยิปปี้...กรูจาไปนอนล่ะ*~
3月26日 ~จดหมายรักโว้ย ^o^~ถึง...เพื่อนกรูทุกคน
....ไหล่ของฉัน
เปิดประตูหัวใจของคุณซิมีใครอยู่ข้างในมั่ง มีพ่อ มีแม่ มีตัวเอง มีแฟน มีกิ๊ก มีคนรัก มีคนที่ชอบ แล้ว
มีเพื่อนรึเปล่า เพื่อนคนไหน หลายคน หรือคนเดียว อย่ายึดติดว่า เพื่อนจะหมายถึงเพียงคนที่อยู่ห้องเดียวกับเรา อย่ายึดติดว่า เพื่อนจะหมายถึงเพียงคนที่อยู่ร่วมรุ่นกับเรา อาจมีเพื่อนรุ่นพี่ ที่ต้องให้ความเคารพ เพื่อนรุ่นน้อง ที่ต้องคอยเอาใจใส่ รักกันเท่าใดก็รักเท่านั้น บางทีอาจรักมากยิ่งขึ้น หรือมากขึ้นไปเรื่อยๆ จนไม่มีวันสิ้นสุด หากเราจากกันไป เราจะจำไว้ว่า มีที่นึงที่ทำให้เรารู้จักกัน ที่แห่งหนึ่งได้ให้ประสบการณ์ดี ๆ กับเรา ทั้ง ทุกข์ สุข เหงา เศร้า ฯลฯ ซึ่งที่แห่งนั้นมีทั้ง อาจารย์ เพื่อน รุ่นน้อง หรือรุ่นพี่ หรือใครต่อใคร และที่แห่งนั้น ก็จะอยู่ในความทรงจำดีๆของพวกเราตลอดไป คำว่าเพื่อนไม่ได้เพียงแค่รู้จักแต่เป็นรัก ความผูกพัน ที่มีเสมอ ฉันจะไม่ลืมเพื่อนดีดี อย่างเช่นเธอ ไม่มีทาง ลืมเกลอ ที่แสนดี
เพื่อนคือ คําหนึ่ง ซึ่งสูงค่า...มีที่มา เนิ่นนาน โบราณเหลือ เพื่อนของพริก รับรอง ต้องเป็นเกลือ...เพื่อนของเรือ นั่นหรือ ก็คือพาย เพื่อนของช้าง ปางไหน ก็ใช้โซ่...เพื่อนของปลา นั้นโอ้โห คือธารสาย เพื่อนแครอท แน่นัก คือกระต่าย...เพื่อนของช้อน คิดสบาย คือ ถ้วยจาน เพื่อนของเสือ แน่นอน ว่าคือป่า...เพื่อนของหญ้า คือดิน ทุกถิ่นฐาน เพื่อนวันนี้ จงเชื่อมั่น คือวันวาน...เพื่อนของฉัน..อ่ะเหรอ คือ เธองัย มิตรภาพที่ดีไม่จำเป็นต้องฉลาด...ต้ององอาจกล้าหาญหรือสะสวย มิตรที่ดีไม่จำเป็นต้องร่ำรวย...ไม่ต้องหมวยสวยเก๋นักกีฬา มิตรที่ดีอาจจนก็เป็นได้...อาจจะโง่ขี้อายหรือเหรอหรา แต่พวกเขาพร้อมช่วยเพื่อนทุกเวลา...ไม่คิดค่าตอบแทนแต่อย่างไร เพื่อนจะดีดีที่ใจใช่ใบหน้า...อาจเหมือนผ้าที่ดูสวยแต่ขาดได้ ต่างกับเพื่อนดีที่ใจใช่คนร้าย...ก็เปรียบได้กับผ้าที่ทนทาน
ขอขอบคุณ…ที่ช่วยแต่งแต้มวันหงอยเหงาให้สดใส ขอขอบคุณ…ที่มอบดอกไม้แห่งน้ำใจให้ฉัน ขอขอบคุณ…ความผูกพันที่มีให้กัน ขอขอบคุณ…สายสัมพันธ์แห่งความจริงใจ ขอขอบคุณ…ความอาทรความห่วงใย ขอขอบคุณ…ความเข้าใจไม่มีวันล่มสลาย ขอขอบคุณ…กาลเวลาที่พาเรามาทักทาย ขอขอบคุณ…สิ่งทั้งหลายที่ทำให้เราเป็นเพื่อน…กัน
เมื่อฉันเจอเธอ...ฉันก็จะยิ้มให้เธอ เมื่อฉันนึกถึงเธอ...ฉันก็จะยิ้มยินดีกับเธอ เมื่อฉันได้ข่าวเธอในด้านดี...ฉันก็จะยิ้มยินดีกับเธอ เมื่อฉันได้ข่าวเธอในด้านทุกข์...ฉันก็จะยิ้ม...ยิ้มเพื่อปลอบใจเธอ^______^
จาก... กรูเอง ~PojPoE*~
3月23日 **อีกแร้วเหรอ** ความรักของไม้บรรทัด![]()
ไม้บรรทัดหนึ่งอัน เธอเห็นอะรัยบ้าง ด้านวัดที่เป็น”เซนติเมตร”กับด้านที่วัดเป็น”นิ้ว”ช่ายมั้ย ด้านสองด้านที่ขนานกัน ด้วยระยะทางที่สม่ำเสมอ ความรักของไม้บรรทัดจึงดูเศร้าๆ เพราะ”เซนติเมตร”กับ”นิ้ว”ยืนอยู่คนละฝั่ง ไม่เคยลากมาบรรจบกัน
ความรักของเทอ----เป็นเหมือนความรักของไม้บรรทัดหรือเปล่า รักกัน แต่ไม่ได้ยืนอยู่ฝั่งเดียวกัน รักกัน แต่ไม่มีสิทธิ์แลกหัวใจกัน กลายเป็นความรักบนเส้นขนานที่ไม่มีวันรวมกันเป็นหนึ่ง
แต่ถ้ามองความผูกพันในแง่ดี มองชีวิตในแง่บวก ความรักของไม้บรรทัดก้ออาจจะไม่ด้เศร้าทั้งหมด และการที่เทอกับเขา ต่างคนต่างเดินไปบนเส้นขนานสองเส้น ก้อยังพอมีเรื่องให้น่าดีใจอยู่ ดีใจ—ที่อย่างน้อยๆคนสองคนยังมุ่งหน้าไปทางทิศเดียวกัน ไม่ได้ต่างคนต่างไป มีระยะห่างเท่าเดิม ไม่ได้ไกลกันกว่าเดิม
เต่เทอกับเขาก้ออยู่บนไม้บรรทัดอันเดียวกัน และหายใจภายในโลกใบเดียวกัน
แค่นี้ก้อคุ้มค่าพอแร้วในการเกิดมา
เมื่อวานเฮ้อ กรูไปดูคอสเรียนเดอะเบสมาอ่ะ ไปลงชื่อมาเหอๆๆ แร้วกรูก้อมือบอนอ่ะดิ่พลิกไปพลิกมา ดูรายชื่อคนเรียนอ่ะ แร้วก้อเจอๆ เจออีกแร้ว ช่วงนี้ทะมายเจอบ่อยฟะ เซงสาดดดด กรูก้อเรยหนีไปเรียนท๊อปเอ็ดดีก่า เหอๆๆ ทั้งที่เดอะเบสก้โอเค แต่ว่าตารางเรียนมานไม่ถูกจายกรูว่ะ มีอย่างที่ไหนเอาคณิตกะอังกฤษไว้ด้วยกันกรูก้อตายดิ่ กรูก้เรยย้ายเรย แต่ก้ลงชื่อไว้อ่ะ
เหอๆๆ ช่วงนี้กรูชักจาบ้าไปหน่อยล่ะ ช่วงนี้เหนออนบ่อย หมั่นไส้ แกล้งซะเรย เหอๆๆๆ ให้ไปเปนยามเฝ้าประตูเมืองอ่ะ แต่พี่เค้ากับเล่นกะกรูวะ แมร่งมานกลับตาละปัดเรย กรูนิ่ทามบ้องส์ใส่ไปตั้งเยอะอ่ะ อับอายชะมัด >.< ไปหาปี๊บคลุมหัวก่อง ช่ายๆๆ แร้วปืนฉีดน้ำส่งให้ถึงอ่ะ เด๋วไปเอา ก๊ากกกกกก ห้ามลืมน่ะ!!
อยากไปเรียนเดอะเบรนอ่ะ - -'' แต่ม่ายรู้ว่าจาเต็มรึยัง เพราะถ้าไปปีหน้าก้มะมีปาโยดแร้วอ่ะ แต่ก้ช่างเหอะ อุตส่าบอกไว้แร้วว่าจาเรียนเชียงราย ก้เสียดายจางอ่ะ แต่ก้ทามงายได้อ่ะ มานสายไปแร้วช่ายไหม เหอๆๆ ช่วงนี้กรูม่ายมีคนให้แกล้งเรยอ่ะ ชีวิตม่ายมีรสชาติ แค่นี้ก่องล่ะกัน กรูขี้เกียจแร้ว
เสดแร้ว หลังจากกรูขี้เกียจมาเปนเวลานาน ~23 : 26* 3月16日 ^_________^'' ความรักกะรองเท้ารองเท้าแตะส่วนมากขายตามร้านทั่วไป ดังนั้นเวลาเราไปเห็นก็ไม่เคยจะนึกสนใจ มีคนเสนอขายให้ราคาถูกๆ ก็ไม่เคยคิดจะซื้อ แต่พอจำเป็นเข้าจริงๆ ก็ต้องไปซื้อมาแก้ขัดก่อนอยู่ดี อยากจะถอดทิ้งเสียเหลือเกิน หนังอาจจะขยายพอดีกับเท้าของเรา จนรู้สึกว่าดีเหลือเกินที่ตอนนั้นตัดสินใจเลือกคู่นี้ ตราบเมื่อเค้าได้เสียรองเท้าคู่นั้นไป ซึ่งมันก็อาจจะสายไปเสียแล้วที่จะทวงคืน ก่อนที่จะถูกคนอื่นมาชิงตัดหน้าไปก่อน ซึ่งรองเท้าคู่นั้นอาจจะเป็นคู่เดียวในโลกที่เหมาะกับเรามากที่สุดก็ได้ มีแต่จะทำให้เราทรมาน เพราะในที่สุดเราก็ต้องโยนมันทิ้งไปอยู่ดี แล้วเมื่อเจอแล้วจงใส่มันอย่างถะนุถนอม จะได้อยู่กับเราไปนานเท่านาน
แต่ที่แน่ๆ คุณจะไม่มีวันได้รู้หรอกว่ารองเท้าคู่ไหนเหมาะกับคุณที่สุด ก้อเมื่อคุณได้ลอง ใส่มันเท่านั้น พยายามเสาะหาต่อไปเถอะเราเชื่อว่าซักวันคุณจะได้เจอรองเท้าคู่ที่ดีที่สุดสำหรับคุณอย่างแน่นอน... เพราะบนถนนมีสิ่งที่เป็นอันตรายต่อเท้าของคุณมากมาย หารองเท้าสักกคู่มาใส่ป้องกันก่อนดีกว่า แม้ว่าคู่นั้นอาจจะยังไม่ใช่คู่ที่ดีที่สุดสำหรับคุณก็ตาม... แล้วความรักของพวกคุณรัก มองเป็นแบบไหนกัน
~อัพเสดแร้ววว~ 15 : 07 3月15日 ~*PojPoE*โลกเรามันแคบมั่กๆๆ ^_________^ขอย้อนเวลาสักนิดละกานว่ะ
ม่ายรู้สิวันเสาร์ก่อนสอบกิฟ กรูไปรายงานตัวศูนวิทย์
ในที่สุดก้อม่ายได้เปนเด็กหออีกล่ะ เฮ้อ
ม่ายอยากจาบอกว่ากรูเจอรายตั้งมากมาย
คนที่กรูอยากเจอมากกกกมอหนึ่งมอสองแมร่งคลาดกันทุกทีแหละ
แต่วันนี้มาเจอกันจังๆๆ เหอๆๆ กรูไปไหว้พ่อแม่มานด้วย คุยกะแม่กรูอยู่เหอๆๆ
กรูก้อเรยไปหาแม่ ฮาๆๆๆ สักพักกรูก้อกลับขึ้นมา
ยังอยู่ที่เดิมมองหน้ากรูแปลกๆๆอีก เฮ้อ! แร้วกรูก้อเดินไปๆมาๆอ่ะแหละ
เหอๆๆ สักพักก้อไปนั่งกรอกรายละเอียดมาอีกทีก้อหายตัวไปแร้วอ่ะ
เหอๆๆ อารายมานจาบังเอิญเช่นนี้น่ะ
กลับบ้านมากรูก้อมาหารายชื่อ เปิดดูกี่แผ่นก้อม่ายเจอว่ะ
ไปดูอีกทีติดสำรองว่ะ แต่ที่ก้อม่ายเยอะน่าจะได้เข้า
ตอนมอหนึ่งก้อที่ละ ติดแร้วก้อม่ายเข้าว่ะ เซงสาดดดดดดดด
กรูม่ายอยากให้มานจามได้ เอาเปนว่า
ค่อยเจอกานวันเปิดเทอมน่ะถ้าไม่มีอารายผิดพลาดอ่ะ
อาจจาอยู่ห้อวเดียวกานก้อได้อ่ะ
อีกเรื่องอันนี้บังเอิญมาก ^_____________^
ก้อต่อแถวจ่ายตังอยู่มั้งไม่รู้ดิ่ แถวโครตยาว
ร้อนก้อร้อน ข้าวก้อม่ายได้กินอ่ะ หิวๆๆเกือบเปนลมล่ะ
หันไปข้างหลังไปคุยๆๆ กะคายม่ายรู้
ทักไปทักมาชื่อเหมือนกรูเรยอ่า แค่เติมไม้โท
แร้วมานยังบอกอีกว่ากรูเคยส่งจดหมายไปให้เพื่อนมาน เนี้ย
กรูจามไม่ได้ มึนตึบ - -???? แร้วมานก้อพาไปแนะนำเหอๆๆ
โลกมานแคบหรือโลกมานกลมตามทฤษีรึป่าวเนี้ย
ลืมๆๆ ทฤษีรายหว่า จามม่ายได้ว่ะ
แต่ก้อยางไม่ทันรู้จักโดนอิแพคช้ายกรูไปเรียกแม่มานอีก
โครตเซงขนาดแม่มานนะเนี้ย พอหับนกลับมาอีกที
หายไปแร้ว - -'' เซงเรยอ่ะ
ม่ายเปนรายเด๋วเปิดเทอมไปตีนิดใหม่ เหอๆๆ
ผ่านมาเท่าไหร่แร้ว เม้นห้ายได้แระ *.*
|
|
|