พิมลพรรณ さんのプロフィール ~ ღ o(︶︿︶)o ღ...フォトブログリストその他  |  ツール ヘルプ |
|
10月24日 เฮ้ออ + + เอาน่าขำๆๆ
3月24日 คำตอบของหัวใจ...ใช่คนที่รอรึป่าว คำตอบของหัวใจ ...ใช่คนที่รอหรือเปล่า ?
M i Z z z z
* - - - - - - - - -*
เป็นเรื่องดีที่สุดที่จะรอคนที่คุณต้องการ
ดีกว่าตัดสินใจไปกับใครสักคนที่ว่างอยู่  เป็นเรื่องดีที่สุดที่จะรอคนที่คุณรัก
ดีกว่าตัดสินใจไปกับใครสักคนที่อยู่แถวนั้น เป็นเรื่องดีที่สุดที่จะรอคนที่คุณคิดว่าใช่เลย เพราะชีวิตช่างแสนสั้น สำหรับเวลาที่สิ้นเปลืองไป . . . กับคนที่ไม่ใช่เลย . . . คงจะดีถ้าได้เจอคนที่เขาจะรักคุณจริงในภายหลัง เพราะมันย่อมดีกว่า การได้เจอคนที่เขาสัญญาว่าจะรักคุณ . . . แต่ไม่ช้าเขาก็ไป . . . อย่าพยายามแสร้งทำให้คนอื่นประทับใจ
เพื่อที่เขาหรือเธอจะได้มาหลงรักคุณ เพราะถ้าทำแบบนั้น คุณจะถูกตั้งความหวังไว้ว่า . . . มันจะต้องเป็นแบบนั้นตลอดไป โชคชะตา . . . บอกถึง คนที่จะผ่านเข้ามาในชีวิตเรา. . . แต่หัวใจ . . . บอกถึง คนที่จะอยู่กับเรา ตลอดไป . . . - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
 เหอๆๆ วันนี้ตื่นเช้าคับ  จะมีไคเชื่อไหมนิ่ กุตื่นหกโมงอีกล่ะ ทั้งที่เมื่อคืนก้หลับเกือบตีสองอ่ะ
เฮ้อออออออ ใกล้ๆๆเข้ามาล่ะ ใกล้จะไปเชียงใหม่แล้ววววว
อีกสองวัน หุหุ ของก้ยังเกบไม่เสดเลยอ้ะ
ขี้เกียดดดด ตัวเปนขน (ไม่ต้องมาว่ากุเลย)
วันนี้ออกบ้านไปแรดกะแม่แต่เช้า เหอๆๆ ไปแม่จันคับ
นั่งรอแม่ อ่านหนังสือพิม อย่างมันส์ ติดลมซะ
จากต้องรอแม่กลายเปนแม่ต้องนั่งรอ เจริญล่ะ - - "
เสดก้ไปนั่งกินข้าว ร้านศรีบุญเรือง อร่อยน้าส์ (จ่ายค่าโฆษณามา สิบบาท หุหุ)
โหยยยย เปิดเพลงซะโดนนน* เลย แต่ละเพลงกุนิ่ส์
มีเพลงนึงชอบมากกก สะใจดี เหอๆๆๆ
กินเสดก้ไปนั่ง ร อ ร อ ร อ คุนน้องสอบ นานชิบ เกือบชั่วโมงแหน่ะ กว่าจะเสด
ร้อนก้ร้อน เบื่อจะตายยยยยย -u-
แล้วก้กลับบ้านนนนน เฮ้อ สุดท้ายก้จมปลักรักบ้านอย่างเดิม ฮาๆๆ
เมื่อคืนคุยกะอินุ่น บอกมานว่าวันนี้จะโทรหาแต่ก้ไม่ได้โทร เหอๆๆ
เอาไวพรุ่งนี้ละกานนนน น่ะ หุหุ
อีกหน่อยล่ะ กานนน น่ะ เมื่อกี้อยุ่ดีดีพี่เอมก้เข้ามาเหออออ
สงสัยวันนี้ฝนจะตก พี่แกเล่นเอม หุหุ อวดซะ
แหม๋ๆๆๆ มีงานซะเพียบ ได้เปนผู้กำกับงานโฮะ ละก้ถ่ายโฆษณาไปสามอันแล้ว
มีอีกคับ เหลือโฆษณาอีกหนึ่ง เอมวีอีกสอง ละก้หนังสั้นอีกเรื่อง
พี่เค้าบอกว่า ฝากผลงานด้วยน่ะหุหุ (จ่ายค่าโฆษณามาด้วย หุหุ อย่าลืมเน้อส์)
พอๆๆ ขี้เกียจแพล่มมาก จบๆๆๆ
 PojPoE 3月16日 อดีตที่สำคัญ สำหรับปัจจุบันอดีตที่สำคัญ...สำหรับปัจจุบัน
ครั้งหนึ่งในชีวิตที่คุณคิดว่า. . .
ทำให้คนที่เค้ารักเราในปัจจุบันมีความสุขดีกว่า นำอดีตเป็นบทเรียน บางคนคิดอยากจะย้อนเวลา 3月12日 LoVE NeVel2 DiE
เธอเคยแอบมองตาฉันไหม ลึกข้างในห่วงเธอเท่าไหร่
เธอรู้รึเปล่ามีเธอแค่ไหน ฉันก็ได้แต่ปิดบังหัวใจ
ยิ่งฉันไม่แคร์เธอ คนที่เจ็บ ก็คือฉันคนเดียว ฉันคนเดียว
*เธออ่านมันออกไหม ทุกอย่างในใจฉัน
มันคือคำว่ารักเธอจนเต็มหัวใจ
เธอมองกันออกไหม ว่าใครกันที่รักเธอเหลือเกิน
เธอนั้นที่แปลออก เพียงแค่เธอมองดูด้วยหัวใจ
เหมือนฉันแอบทำตัวร้ายๆ ชอบแกล้งทำให้เธอเสียใจ
แต่เชื่อฉันเถอะมีเธอเท่านั้น ฉันก็แค่ปากกับใจไม่ตรง
ยิ่งฉันไม่แคร์เธอ คนที่เจ็บ ก็คือฉันคนเดียว ฉันคนเดียว
2月18日 เศร้า..... เบื่อโครต โครตเซงเลยนิ่
เชี่ย !.....จิงกุนิ่
เปนอีกแล้ว อยู่ดีดีก้ร้องไห้ออกมาอีกล่ะ
วันศุกร์ก้ร้องไห้ไปรอบหนึ่งยังไม่หมดอีก
ขี้แยจิงกุ
ยิ่งวันนี้ทำให้แม่ห่วงอีก
เรียนๆอยู่ ปวดหัวดาดดด อาการประจำ กุเปนทุกวันแหละ
ล่ะกุก้โทรเรียกแม่มารับเฉยอ้ะ เพราะกุขี้เกียจเรียนล่ะ
เฮ้อ ละแม่ก้พาไปรับผลเลือดสิค๊ะ
เกือบโดนไปหาหมอแล้วไหมล่ะ
แต่เยนนี้ก้ไม่รอดอยู่ดี
นั่งรอแม่ในรถ อยู่ดีดีก้ร้องไห้
เห้อออออออออ เบื่อ
วันนี้เลยเอาสมุดไปฝากให้บี๋ ทำเอาไอ้แปว กะกอยตกใจ ที่กุร้องไห้เลย
ไม่พอค๊ะแอบโดดฟิสิกส์กลับไปร้องไห้ต่อที่บ้าน เหอๆๆท่าจะบ้า
ร้องไปร้องมาหลับสิค๊ะ
เหอๆๆชีวิตนี้
ตื่นมาคึก สิ กุจะไปเรียนก้เลยมาอัพเสปซแล้วก้ว่าจะไปเรียนอ้ะ
ไม่รู้อ้ะ รู้แต่ตอนนี้ กุ เ ห นื่ อ ย !
อยากระบายให้เจ้ฟัง แต่ไม่กล้าโทร เพราะไม่รู้จะระบายไร
ก้กุร้องไห้ ไ ร้ ส า ร ะ งี่ เ ง่ า นี่นา
รู้ว่ายังไงเจ้ก้เข้ามาอ่านของปอยแหละ
รู้ไหมเจ้อ้ะใจดีที่สุด เจ้อ้ะรับฟังปอยตลอด
พอล่ะ ต่อไปจะหยุดไร้สาระทั้งหมด หันมาตั้งใจเรียนซะที
งั้นมีหวังเกรดตกแน่ (แต่กุว่าเทอมนี้มีแววตกกกก) เหอๆๆ
พอๆๆเด่วจะรีบไปเรียน
* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *
2月9日 เด็กหญิงความรักกับนายรองเท้าเด็กหญิงความรักกับนายรองเท้า
คนที่ใช่สำหรับคนอื่น อาจไม่ใช่สำหรับเรา ส่วนคนที่ใช่สำหรับเรา อาจไม่ใช่สำหรับคนอื่น
 ท่ามกลางเมืองที่แสนกว้างใหญ่เต็มไปด้วยผู้คนมากมาย
มีเด็กหญิงคนหนึ่ง ชื่อ เด็กหญิงความรัก ทุกๆวัน เด็กหญิงความรักจะเดินทางไปที่ต่างๆตามลำพัง ด้วยสองเท้าเปลือยเปล่า โดยไม่สนว่าพื้นที่ที่เธอเหยียบจะสกปรก หรือสะอาด หรือร้อนระอุ หรือชื้นแฉะ หรือเต็มไปด้วยกิ่งไม้ เศษแก้วต่างๆ ที่จะทิ่มแทงเท้าอันบอบบางของเธอ เด็กหญิงความรักยังมีความสุขกับการเดินทางด้วยเท้าเปล่า เธอยังคงเดิน เดิน และเดินไปเรื่อยๆ อย่างเดียวดาย... แต่แล้ววันหนึ่งระหว่างเดินทางตามปกติของเด็กหญิงความรัก เธอรู้สึกเจ็บปวดที่เท้าทั้งสองข้างจนไม่อยากเดินทางต่อไป ความรู้สึกเหงา และ ว้าเหว่ ก็เข้ามาหาเธอทันที ทันใดนั้นเอง เด็กหญิงความรักก็ได้พบกับ "นายรองเท้า" ซึ่งเป็นรองเท้าเก่าๆ คู่หนึ่ง ไม่ได้สะดุดตาอะไร นายรองเท้าก็ทักเด็กหญิงความรักอย่างเป็นมิตร "เท้าเธอคงจะเจ็บมาก ถ้าไม่รังเกียจ ให้ฉันเดินทางไปพร้อมๆ กับเธอได้มั้ย ฉันสัญญาว่าจะปกป้องเธอเอง" เด็กหญิงความรักได้ยินเพียงเท่านั้น ความรู้สึกอ้างว้าง เดียวดายที่เคยมี ก็มลายหายไปทันที เธอจึงตัดสินใจที่จะเดินทางไปในทุกที่พร้อมกับนายรองเท้า แต่ต่อมาไม่นาน เด็กหญิงความรักก็ได้พบกับรองเท้าคู่ใหม่ โดยบังเอิญ รองเท้าคู่นี้แตกต่างจากนายรองเท้ามากนัก เพราะเขาทั้งใหม่ สะอาด สีสันสะดุดตา และดีไซน์นำสมัย อีกทั้งยังเป็นรองเท้าแบรนด์เนมที่มีราคาแพงอีกด้วย เด็กหญิงความรักจึงตัดสินใจที่จะทิ้ง "นายรองเท้า" แม้ว่า เขาจะสวมใส่สบาย และพร้อมที่จะก้าวเดินไปกับเธอทุกที่ เด็กหญิงความรักได้สวมรองเท้าคู่ใหม่ที่แสนจะ PERFECT ถึงแม้ว่ามันอาจจะไม่พอดีกับเท้าเธอ เพียงเพื่อต้องการให้ตนเองดูดีขึ้นในสายตาของผู้อื่น ด.ญ.ความรักถึงกับยอมให้รองเท้ากัดจนเธอเจ็บปวดทรมาน แต่เธอก็อดทน และพยายามเดินไปข้างหน้าต่อไป ทั้งที่ในใจเธอนั้นไม่มีความสุขเลย เพียงไม่กี่วัน ด.ญ.ความรักก็รู้ดีว่า เธอกับรองเท้าคู่ใหม่นั้น เข้ากันไม่ได้เลย เพราะหลายครั้งที่เขาทำให้เธอเสียใจ เขาไม่พร้อมจะเดินทางไปกับเธอในทุกๆที่ เขากลัวการลำบาก เขากลัวการถูกแปดเปื้อนจากพื้นดิน โคลนที่สกปรก ด.ญ.ความรักกลับมานั่งทบทวนดูเรื่องราวต่างๆที่ผ่านมา เธอพบว่าระหว่างเธอกับรองเท้าคู่ใหม่นั้น ยังขาดความเข้าใจ ทำให้ตลอดระยะเวลาการเดินทาง ทั้งคู่ต้องพบกับปัญหาเสมอ ถึงแม้ว่าใครๆต่างก็พากันอิจฉาเธอที่ได้ครอบครองรองเท้าใหม่ แต่เธอ...ก็เลือกที่จะถอดออก และกลับมาเดินเท้าเปล่าดังเดิม มันอาจจะเจ็บเท้าบ้างในบางครั้ง แต่เธอก็สบายใจ เพราะเธอสามารถเดินทางไปได้ทุกๆที่ ที่เธอต้องการ ด.ญ.ความรัก เดินทางลำพังมาเป็นเวลานานพอสมควร เธอเริ่มรู้สึกกลัว เหงา และโดดเดี่ยว เธออยากมีเพื่อนสักคน ที่เข้าใจเธอ และพร้อมจะเดินทางไปกับเธอในทุกๆที่ ทันใดนั้นเอง เธอก็ได้ยินเสียงอันคุ้นเคยตะโกนถามเธอว่า "อยากมีเพื่อนร่วมทางสักคนมั้ยคร้าบ" ใช่แล้ว ! มันเป็นเสียงของเขา .... นายรองเท้า ..... ด.ญ.ความรักดีใจมาก จนไม่อาจกลั้นน้ำตาไว้ได้ เพราะเธอคิดว่าคงไม่มีโอกาสได้เจอเขาอีก หลังจากที่เธอได้ตัดสินใจทิ้งเขาไปในวันนั้น นายรองเท้ายังคงพูดประโยคเดิมๆ กับเธออีกครั้งว่า "ถ้าไม่รังเกียจ ให้ฉันเดินทางไปพร้อมๆกับเธอได้มั้ย ฉันสัญญาว่าจะปกป้องเธอเอง" ด.ญ.ความรัก ยิ้มและตอบกลับไปว่า "ขอบใจนะ...ฉันสัญญาว่าเราจะอยู่เคียงข้างกันตลอดไป" นายรองเท้าตอบกลับอย่างอ่อนโยนว่า "เธอไม่จำเป็นต้องสัญญาหรอก เพราะเมื่อไหร่ที่เธอรู้สึกเบื่อ และอยากเป็นอิสระจากฉัน ฉันก็พร้อมที่จะให้เธอไป" ด.ญ.ความรักรู้ในทันทีว่า "นี่แหละคือความเข้าใจ" ที่เธอรอ คอยมานานแสนนาน แต่เธอเจอแล้ว และจะดูแลรักษาอย่างดี ถึงแม้นายรองเท้าจะเป็นแค่รองเท้าธรรมดาๆ คู่หนึ่ง ไม่ได้น่าชื่นชมในสายตาของคนอื่น แต่สำหรับ ด.ญ.ความรักแล้ว เขาสำคัญต่อเธอมาก เขาเข้าใจและห่วงใยเธอ เธอรู้สึกปลอดภัยเมื่ออยู่กับเขา แค่นั้นมันก็เพียงพอแล้วสำหรับเธอ ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา ด.ญ.ความรักและนายรองเท้าก็อยู่เคียงข้างกันตลอดไป ในบางครั้ง เราอาจจะเห็น ด.ญ.ความรักไม่ได้ใส่รองเท้า แต่อย่าเพิ่งตกใจ !! ลองมองดูในมือเธอสิ นายรองเท้าอาจจะอยู่ในมือเธอก็ได้ เขาอาจต้องการให้เท้าของเธอเป็นอิสระจากการผูกมัดบ้าง หรือเธออาจจะซักรองเท้าแล้วแห้งไม่ทันก็ได้ อย่าคิดมาก !! ThE ~ EnD
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า 1. คนที่ดีอาจไม่ใช่ และคนที่ใช่อาจไม่ดี 2. คนที่ใช่สำหรับคนอื่น อาจไม่ใช่สำหรับเราส่วนคนที่ใช่สำหรับเรา อาจไม่ใช่สำหรับคนอื่น 3. รักแท้มักมาถูกที่ถูกเวลาเสมอ 4. ความรักไม่ใช่การผูกมัด เพื่อฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง 5. สิ่งที่ความรักต้องการมากที่สุด คือ ความเข้าใจ °° PojPoE °°
^zho^vècdéjt
1月11日 ไม่รู้ ไม่มีไรทำ นอนไม่หลับอยากจะบอกกกกกกกกกกกก
      ~~~~
 ~~~~ การที่เราจะรักใครสักคน..ไม่ต้องไปหาเหตุผลว่าทำไมเราถึงรัก แต่ให้รู้ว่าทุกวันนี้เรารักเขาและรักให้ดีที่สุดก็พอ.. การที่เราจะรักใครสักคน..ไม่ต้องสนว่าทำไมมันถึงมีอุปสรรคมากมายนัก แต่ครนึกขอบคุณมันที่ช่วยเป็นแบบทดสอบให้เราสองคน การที่เราจะรักใครสักคน..ไม่ต้องมัวไประแวงว่าเขาจะไปมีใครหรือเปล่า แต่ควรระวังใจตัวเองให้เข้มแข็งพอที่จะไม่รับใครเข้ามาอีก การที่เราจะรักใครสักคน..แม้ได้สัมผัสกันด้วยร่างกายมากมายหลายครั้ง แต่นั่นมันไม่มีความหมายเลย..ถ้าไม่รู้จักลองสัมผัสกันด้วยหัวใจสักครั้ง  การที่เราจะรักใครสักคน..ไม่จำเป็นหรอกที่จะต้องบอกรักกันทุกวัน เพราะนั่นจะทำให้คำว่า รัก มันกระเด็นไปหาใครอีกคนหนึ่งโดยที่เราไม่รู้ตัว การที่เราจะรักใครสักคน..ไม่ต้องนับว่าเขามีข้อเสียกี่ข้อ เพราะข้อดีของเขาเพียงหนึ่งข้อก็ทำให้เรานั่งยิ้มได้เป็นวันๆ การที่เราจะรักใครสักคน..เวลาที่เขาเสียใจ ไม่ต้องรอให้เขามีน้ำตาแต่ควรจะรีบปลอบตั้งแต่เห็นเขาเงียบๆซึมๆ ถ้าไม่อย่างนั้นคนที่เสียใจที่สุดก็คือตัวเราเอง **การที่เราจะรักใครสักคน..ไม่ใช่แค่นี้...มันมีอีกเยอะที่ต้องเรียนรู้กันไป... -ความรักเป็นบทเรียนที่ดี ทำให้เราเป็นผู้ใหญ่ขึ้น เข้าใจอะไรต่างๆมากขึ้น-- ************** *******************ปล.บทความนี้ถูกถ่ายทอดมาจากผู้หญิงคนหนึ่ง ที่มีต่อผู้ชายที่เขารักมาก ...แม้ในวันนี้ผู้ชายคนที่เคยบอกเธอว่ารัก และจะไม่มีวันทิ้งเธอไป กลับมีผู้หญิงคนใหม่ และไม่เคยแม้แต่จะมองกลับไปในช่วงเวลาแห่งความสุขสั้นๆที่เขาเคยใช้ด้วยกัน.. แต่ทว่าผู้หญิงคนนี้ยังคงเป็นห่วงเขาและเฝ้ามองเขาอยู่ห่างๆ ห่างมาก..พอที่จะไม่ให้เขา และคู่รักคนใหม่ของเขาระเคืองใจได้เลย.. มันยุติธรรมแล้วเหรอ???..สำหรับชีวิตผู้หญิงคนนี้ที่จะต้องจมปลักอยู่กับอดีต.. ..เพียงเพราะความเห็นแก่ตัว และความไม่รู้จักพอ ของสิ่งมีชีวิตที่เรียกตัวเองว่า "ผู้ ช า ย"--   ..บางทีฉันก็นึกเกลียดผู้หญิงคนนี้ . . ว่าทำไมเธอจึงลืมเขาไม่ได้ซะที เรื่องร้ายๆที่เขาทำกับเธอก็ออกจะเยอะ ผู้หญิงคนนี้...ฉันน่าจะเป็นคนที่เข้าใจเขาดีที่สุด.. ฉันไม่ชอบตอนที่เขาร้องไห้เสียใจ..เพราะมันส่งผลกระทบถึงฉันด้วย.. แต่ฉันไม่มีทางเลือก..เพราะฉันถูกสร้างมาเพื่อใช้ชีวิตร่วมกับเขา..ก็ได้แต่ภาวนาว่าเขาจะ-ไม่ทำร้ายฉันอีก --และฉันก็ปฏิเสธไม่ได้ว่า เขาไม่ใช่ฉัน----หรือ---ฉันไม่ใช่เขา-- เพราะใครๆต่างมองเห็นเป็นอย่างนั้น..ถ้าแยกร่างได้ฉันคงแยกไปนานแล้ว แต่รู้ดีว่าคงใช้ชีวิตร่วมกับเขาไปอีกนาน นี่..ฉันควรจะทำตัวให้ชินกับเพื่อนร่วมชีวิติคนนี้สินะ.. เพราะ ถ้า วัน ไหน ชีวิต ของ เขา หาย ไป... ชีวิต ของ ฉัน ก็ คง จบ ลง... และ ชีวิต ของ เรา ก็ คง จบ กัน...      เคยคิดไหมว่า . . .
ใครคนหนึ่งที่คุณไม่ได้คาดฝันเค้าจะมารักคุณ
อย่ามองข้ามเขาไป เพราะบางทีสิ่งที่คุณค้นหาอาจจะอยู่ในตัวของคนๆ นั้นก็ได้
ถ้าคิดว่า “รู้สึกดีๆ” กับใครคนนั้นอย่าลืมบอกเค้า
ก่อนที่มันจะสายไป …
วันเวลาอาจจะจำเป็นในการศึกษาใครซักคนหนึ่ง
แต่สิ่งทีสำคัญมากกว่านั้นคือ “เราเข้ากันได้หรือเปล่า"
เวลาเราอยู่ด้วยกัน เวลาเราได้คุยกัน เค้าทำให้เราสบายใจได้หรือเปล่า
เค้ารับเราได้หรือเปล่าที่เราเป็นเรา
มันไม่ง่ายเลยที่ คุณจะเจอกับใครซักคน ที่คุยกับคุณแล้วสร้างความรู้สึกสบายใจให้กับคุณ
เพราะว่าคนทุกคนไม่เหมือนกัน
ถ้าวันนี้คุณเจอคน ๆ นั้น คนที่คุณรู้สึกดีเวลาอยู่ใกล้ ๆ กับเค้า
อย่าลืมบอกเค้า อย่าคิดแค่ “รอ” ต้องรอจนแน่ใจ
เพราะวันเวลาไม่ได้ช่วยให้ความรักสมหวังซะทีเดียว
บางทีเวลาอาจจะเป็นตัวทำลายสิ่งดีๆนี้ด้วยซ้ำ
ที่แน่ที่สุดคือ “ตัวคุณ”
อาจจะเป็นคนผลักสิ่งที่ดีที่สุดไปจากชีวิต ของคุณเอง!
อย่าอยู่กับอดีต เพราะอดีตคือวันเวลาที่ผ่านไป
อย่าฝันกับอนาคต เพราะไม่มีอะไรที่แน่นอน
จงอยู่กับปัจจุบัน เพราะปัจจุบันยังอยู่กับคุณ
เพราะฉะนั้น… หากวันนี้คุณเจอใครคนหนึ่งที่คุณรู้สึกดีเวลาอยู่ใกล้เค้า อย่าแคร์ใคร เพราะบางทีคุณอาจจะรักเค้าเข้าแล้วด้วยซ้ำ
อย่าลืมบอกเค้านะ ก่อนที่มันจะสายไป
แต่หากว่าคุณยังไม่เจอ อย่าลืม...จำไว้
"การลดทิฐิมานะ" ลดความเย่อหยิ่งในศักดิ์ศรีของตัวเองลง
เพราะความรักไม่ได้ต้องการให้มีใครแพ้ใครชนะ ไม่มีใครผิดและไม่มีใครถูก
แต่ถ้าคุณคิดว่าชัยชนะเป็นสิ่งสำคัญ คุณคือ นักพนัน ไม่ใช่นักกีฬา อย่าเห็นความรักเป็นเกมกีฬา
บางทีคนที่ “เค้ารักคุณ” อาจจะรอฟังคำ ๆ หนึ่งจากคุณอยู่ก็ได้
สำรวจดูว่าใครคนนั้นอยู่ไกลหรือใกล้คุณหรือเปล่าในเวลานี้ อย่าทำทุกอย่างให้สายไป
....โดยที่คุณไม่ได้สร้างสรรค์อะไรขึ้นมาเลย... * เลิฟ มิส แคร์ * * รักน้อยๆ แต่รักน้านนาน
   """""-- การที่คุณบอกความในใจกับใครคนนั้นไปมันอาจจะไม่ใช่สิ่งที่เลวร้าย -- เพราะบางทีใครคนนั้นอาจกำลังรอคำพูดของคุณอยู่  
-- เรือที่จอดอยู่ในท่าจะปลอดภัยที่สุด -- สำหรับคนที่มีความอดทน -- วันที่ยาวนานที่สุด -- ฉันเป็นคนมั่งมี ไม่ใช่เพราะฉันมีมากมาย -- บางครั้ง เราอาจไม่เข้าใจการกระทำของตัวเอง -- ถ้ามองแต่ความผิดของคนอื่น เธอจะมีแต่ความเกลียด -- เมื่อมีความผิดพลาดเกิดขึ้นอย่ามัวคิดว่าใครเป็นคนทำ -- เมื่อพบความผิดพลาด ก็นับว่า -- หากเธอยอมรับประโยชน์จากแสงสว่างและความอบอุ่นจากดวงอาทิตย์ -- ความสำเร็จ ขึ้นอยู่กับการกระทำ ไม่ใช่การอธิษฐาน
ในมุมหนึ่ง... หลายครั้งที่ผมรู้สึกว่าคุณแอบมองผมอยู่ หลายครั้งที่ผมเห็นคุณสนิทสนมกับผู้ชายคนอื่น..ผมทรมานมากเลยรู้มั้ย...ผม (คุณรู้อะไรมั้ยเพราะผมกลัวว่าผมจะสารภาพความในใจกับคุณที่มันเก็บไว้มานานออกไป..ผมกลัวใจตัวเอง เพราะนายไม่เคยหันมา....
* * * * * เธอคงไม่เคยใช่ไหม ที่ไปเผลอมอบใจให้ใครหมดทั้งใจ ให้ไปไม่รู้ตัว มอบไปหมดหัวใจ โดยไม่รู้ว่าคนนั้นเขาจะคิดเช่นไร
**มันไม่สนไม่มีเหตุผลที่จะรู้ ในเมื่อชีวิตที่เหลืออยู่ มันเลือกไปแล้วว่าจะรักแค่เธอเท่านั้น เธอคือฝันที่ฉันคิดถึง อยากให้รู้เธอคือชีวิตอีกครึ่งหนึ่ง ที่มาเติมอีกครึ่งชีวิตที่หายไป ฉันเหมือนแจกันช่างฝัน เฝ้ารอคอยสักวันเพื่อพบกับดอกไม้งาม ดั่งกระดาษว่างเปล่า เฝ้ารอคอยแสนนาน ให้พู่กันมาแต่งเติม ให้ชีวิตมีเรื่องราว
***มันไม่สนไม่มีเหตุผลที่จะรู้ ในเมื่อชีวิตที่เหลืออยู่ มันเลือกไปแล้วว่าจะรักแค่เธอเท่านั้น เธอคือฝันที่ฉันคิดถึง อยากให้รู้เธอคือชีวิตอีกครึ่งหนึ่ง ที่มาเติมอีกครึ่งชีวิตที่หายไป
*** ไม่ดี ไม่เก่ง ไม่น่ารัก ไม่เรียบร้อย ไม่เปนนางฟ้าอย่างไค
5月21日 รับน้อง...       เหอๆๆ ขอย้อนอดีตไปเมื่อวานหน่อยล่ะกาน
เมื่อวานไปรับน้องมา เหอๆๆก้หนุกดี
พี่เค้าหลอกแมร่งจนกรุเชื่อ น้ำตาไหลเรยตอนเหนคนอื่นกินกล้วยบด
จาไม่ให้เชื่อได้ไงก้ดูไอ้ที่พี่เค้าให้กินดิ่ แมร่งโครตเหมือนอ่ะ
แถมยังม่ายพอฐานแรกให้เคี้ยวกล้วยแล้วคาบใส่ถุงรวมกานอีก
เหอะ โครตเซง กรูนิ่จาบ้าตายตบท้ายด้วยน้ำโคลนอีกตอนแรกก้เชื่ออยู่หรอก
แต่พอได้กินล่ะก้ โล่งชิบว่ะ
จาว่าไปห้องกรุก้โชคดีนะที่ไม่โดนจับได้ เรื่องรับน้องห้องแปดดิ่ซวยเจอจารจับได้ เหอๆๆ
แต่พอรับน้องเสด กลับถึงบ้าน แมร่งกรุท้องเสียเรยนิ่ โครตเซงอ่า
แต่ก้ไม่รุ้ว่าพวกที่หอรับน้องเปนงายมั้ง เหอๆๆ
กรูไม่อยากบอกเรยว่ากรุไปหาไม่ได้เพราะกรูก้โดนแบบพวกมรึงอ่ะแหละ
กรูอยากไปหาพวกเมิงชิบแต่วันนี้กรุก้ม่ายว่างอีกแหละ ไปเรียนพิเสดอ่ะ
พอๆๆ ล่ะกรุขี้เกียจชิบ
        เปลี่ยนไปนะ หรือว่ามีใคร แต่เดี๋ยวนี้ ไม่ค่อยโทรมา * ยืนยันหน่อยได้ไหม ช่วยบอกหน่อยได้ไหม ไม่ต้องเขิน และไม่ต้องอาย (ซ้ำ *) ช่วยบอกคำว่ารักดังๆอีกสักครั้ง
PS....
  5月18日 เปิดเทอมแร้วอ่า -3-ในที่สุดอิสรภาพของกรุก้ค่อยๆๆหมดลง
ถึงเวลาที่เปิดเทอมแร้วอ่า
เหอๆๆ เปิดเทอมก้ต้องเรียน เรียนก้ต้องมีงาน งานก้ต้องมีการบ้าน
กรูนิ่ เปิด น่ะ โครตเรยได้เดินเรียนอ่า แมร่งกระเป๋าก้หนัก หนังสือโครตเยอะอ่า
ยังไม่พอห้องโฮมรูมกรูดันเปนห้องคอมอีก เช้ามาก้ต้องนั่งรอที่ลานไทร
กว่าจาได้เข้าห้องก้เข้าแถวเสดแร้วโน้นแหละ
แต่พอถึงตอนเรียนคณิตน่ะ ไอ้เราก้เรียนกิฟไง ก้เรยได้แยกเรียนแค่ 10 คน
จารน่ะโครตเร่งเรียนเรยม่ายรุ้จารีบไปไหน ตอนนี้เรียนเซตเกือบจบล่ะ อาทิตล่ะเรื่องละมั้งเนี้ย
ยังไม่พอปีนี้ซวยรายไม่รู้ พวกกิฟวิทสามตัวจารให้เรียนรวมกันหมดเรยแร้วเทอมสองจาคัดกิฟอีกรอบ
พวกกรูก้เรยได้เรียนกานอีกแค่สิบคน ม่ายเข้าจายจิงๆๆ
อนาถป่ะล่ะ ทั้งห้องเรียนกานอยู่สิบคนเนี้ย
แต่จาว่าไปเดือนมิถุนาก้จาต้องไปเรียนเชียงใหม่ล่ะเนี้ย ม่ายรุ้จาเรียนมันรึป่าว
ยังม่ายพอเปิดเทอมน่ะมีแต่การบ้านวิชาภาษาอังกิดอ่ะ กรูแมร่งโครตเซงอ่า
มีการบ้านวิชาโปรดกรุด้วยนิ่ โครตเยอะเรยด้วย
ม่ายรุ้อพวกนั้นเปิดเทอมจาเปนยังงายบ้างฟระ ม่ายรุ้จาหนุกรึป่าว
ไว้รอว่างๆๆก่อนจาเข้าไปเที่ยวกาพวกมานที่โรงเรียนอ่ะ
รักพวกเมิงมากมายว่ะ
5月3日 อารมณ์ดี...อารมณ์ดี (^o^)!   มีความสุขสุดๆๆ อารมณ์ดี อารมณ์ดี
โอ้ยวันอังคาร ที่ 25 ไปดูผล Gifted มา โอ้ยไม่อยากจาบอก
มีชื่อกรูด้วย เหอๆๆ อันดับแรกด้วยน่ะ
มีความสุข ในที่สุดเวลาที่รอคอยมานานแสนนาน กรูติดกิฟแร้วโว้ย
เหอๆๆ ไม่เสียแรงที่ กรูโดดอังกฤษไปดู
เสียเวลาไปตั้ง 30 นาทีอ่ะ แต่ก้คุ้มสุดๆๆ ไม่เหมือนวันอื่นๆๆ
  ผลห้องตอนนี้ก้ออกแร้วอ่ะ
ดีจ่ยสุดๆๆแต่ก้กัวว่ะเด๋วม่ายมีคนให้ลอกงาน เหอๆๆ
ที่สามัคคีน่ะกรูได้อยู่ห้อง 15 อ่ะ
ส่วนจุฬาแมร่งก้ได้อยู่ห้อง 1 หอ 1 อีกตะหาก เฮ้อ
เซงนาง เอ๋อ ขวัญ แมร่งอยู่กานคนละห้อง คนละหอเรยอ่ะ สงสารมานจัง
วันนี้ก้มีแนวโน้มว่าจาได้โดคาบฟิสิกส์อีกล่ะ อิบิ๊กแมร่งจามาหา
แร้วชวนไปดูหนังอีกตะหาก
แต่ก้โอแหละ เพราะจาปิดครอสแร้ว เรียนก้จบหมดแร้ว
เหลือแต่ทำแบบฝึกหัดกับทบทวนนิดหน่อย
แต่ม่ายเปนราย เหอๆๆ
"ของฟรีไม่มีในโลก" กรูจาให้มานเรียนคาบคณิตกะกรูก่อนเหอๆ
ม่ายงั้นวันนี้ไม่ไปดูหนังแน่ (^o^)
โห ช่วงนี้อารายมานก้ลงเอยหมดล่ะ เรียนพิเศษก้จาจบแร้ว
และก้ใกล้จาถึงวันที่จะได้ใส่ชุด นักเรียน จภ.ชร. เป็นวันสุดท้ายแร้ว
อีกอย่างๆๆ ใกล้จาเปิดเทอมแร้วด้วย
เฮ้อ !! พอๆๆพุดแร้วเศร้าว่ะ
อย่างไงกรูก้คิดถึงพวกเมิงสาเหมอน่ะเว่ย
~ ปิ - ยะ - ศิษย์ - เรือง - รอง => PCC_Cl2..10* ~
 3月31日 มีแต่เรื่อง
 วันนี้กรูไปเชียงใหม่มา เฮ้อไปหาหมอตามเคยอ่ะแหละ
แต่ม่ายรู้เปนไรดวงม่ายดีชิบเรยอ่ะ
 ตอนแรกไปเจาะเลือดแมร่งหมอมือโครตหนักเรย เจาะเสดแขนกรูระบมเรย
โครตปวดแขนเรยอ่ะ ช้ำเรยด้วยเซงเจงงงงงงง (มือหนักชะมัด)
หรือว่ากรูไม่ได้เจาะเลือดนานว่ะ แต่ก้ผ่านมาแค่ 3 เดือนเอง
เสด ยังม่ายพอไปนั่งรอคิวอีกโครตนาน กว่ากรูจาได้ตรวจแมร่งปาไปเที่ยงกว่าแร้วอ่ะ
มีอีกหมดอ่ะดิ่สั่งเพิ่มยากรูอีกอ่ะ ดีมันไม่ให้เริ่มรักษาใหม่หมด แถมด้วยห้ามตากแดดอีก
กรูรู้ล่ะที่หน้ากรูเปนผื่นแมร่งเพราะแพ้แดดอีกกรูนิ่เซงเรย
สงกรานต์นี้โดนสั่งห้ามเล่นน้ำอีกชัวร์เรย แต่ก้โดนทุกปีแหละ (มีปีไหนบ้างกรูม่ายเล่นน้ำ เหอๆๆ ม่ายมีทาง)
เฮ้อ เซงวันนี้เจอแต่เรื่องม่ายดีทั้งนั้น
 ขี้เกียจล่ะ ง่วงชะมัดเรยอ่ะ ปายนอนดีก่า  ~ PojPOE* :: 0.20 ~
3月29日 ~L-O-V-E => ชาวมหาลัย*~นิยามความรักต่างคณะ..
======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
====================================================== 10. อักษรฯ : หว่ออ้ายหนี่ ติอาโม เฌอแตม ไอเลิฟยู รักหลายเด้อ.. ======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
======================================================
====================================================== 18. ถาปัด : รักออกแบบไม่ได้..
======================================================
======================================================
======================================================
:: PojPoE :: ~*ยิปปี้...กรูจาไปนอนล่ะ*~
3月26日 ~จดหมายรักโว้ย ^o^~ถึง...เพื่อนกรูทุกคน
....ไหล่ของฉัน
เปิดประตูหัวใจของคุณซิมีใครอยู่ข้างในมั่ง มีพ่อ มีแม่ มีตัวเอง มีแฟน มีกิ๊ก มีคนรัก มีคนที่ชอบ แล้ว
มีเพื่อนรึเปล่า เพื่อนคนไหน หลายคน หรือคนเดียว อย่ายึดติดว่า เพื่อนจะหมายถึงเพียงคนที่อยู่ห้องเดียวกับเรา อย่ายึดติดว่า เพื่อนจะหมายถึงเพียงคนที่อยู่ร่วมรุ่นกับเรา อาจมีเพื่อนรุ่นพี่ ที่ต้องให้ความเคารพ เพื่อนรุ่นน้อง ที่ต้องคอยเอาใจใส่ รักกันเท่าใดก็รักเท่านั้น บางทีอาจรักมากยิ่งขึ้น หรือมากขึ้นไปเรื่อยๆ จนไม่มีวันสิ้นสุด หากเราจากกันไป เราจะจำไว้ว่า มีที่นึงที่ทำให้เรารู้จักกัน ที่แห่งหนึ่งได้ให้ประสบการณ์ดี ๆ กับเรา ทั้ง ทุกข์ สุข เหงา เศร้า ฯลฯ ซึ่งที่แห่งนั้นมีทั้ง อาจารย์ เพื่อน รุ่นน้อง หรือรุ่นพี่ หรือใครต่อใคร และที่แห่งนั้น ก็จะอยู่ในความทรงจำดีๆของพวกเราตลอดไป คำว่าเพื่อนไม่ได้เพียงแค่รู้จักแต่เป็นรัก ความผูกพัน ที่มีเสมอ ฉันจะไม่ลืมเพื่อนดีดี อย่างเช่นเธอ ไม่มีทาง ลืมเกลอ ที่แสนดี
เพื่อนคือ คําหนึ่ง ซึ่งสูงค่า...มีที่มา เนิ่นนาน โบราณเหลือ เพื่อนของพริก รับรอง ต้องเป็นเกลือ...เพื่อนของเรือ นั่นหรือ ก็คือพาย เพื่อนของช้าง ปางไหน ก็ใช้โซ่...เพื่อนของปลา นั้นโอ้โห คือธารสาย เพื่อนแครอท แน่นัก คือกระต่าย...เพื่อนของช้อน คิดสบาย คือ ถ้วยจาน เพื่อนของเสือ แน่นอน ว่าคือป่า...เพื่อนของหญ้า คือดิน ทุกถิ่นฐาน เพื่อนวันนี้ จงเชื่อมั่น คือวันวาน...เพื่อนของฉัน..อ่ะเหรอ คือ เธองัย มิตรภาพที่ดีไม่จำเป็นต้องฉลาด...ต้ององอาจกล้าหาญหรือสะสวย มิตรที่ดีไม่จำเป็นต้องร่ำรวย...ไม่ต้องหมวยสวยเก๋นักกีฬา มิตรที่ดีอาจจนก็เป็นได้...อาจจะโง่ขี้อายหรือเหรอหรา แต่พวกเขาพร้อมช่วยเพื่อนทุกเวลา...ไม่คิดค่าตอบแทนแต่อย่างไร เพื่อนจะดีดีที่ใจใช่ใบหน้า...อาจเหมือนผ้าที่ดูสวยแต่ขาดได้ ต่างกับเพื่อนดีที่ใจใช่คนร้าย...ก็เปรียบได้กับผ้าที่ทนทาน
ขอขอบคุณ…ที่ช่วยแต่งแต้มวันหงอยเหงาให้สดใส ขอขอบคุณ…ที่มอบดอกไม้แห่งน้ำใจให้ฉัน ขอขอบคุณ…ความผูกพันที่มีให้กัน ขอขอบคุณ…สายสัมพันธ์แห่งความจริงใจ ขอขอบคุณ…ความอาทรความห่วงใย ขอขอบคุณ…ความเข้าใจไม่มีวันล่มสลาย ขอขอบคุณ…กาลเวลาที่พาเรามาทักทาย ขอขอบคุณ…สิ่งทั้งหลายที่ทำให้เราเป็นเพื่อน…กัน
เมื่อฉันเจอเธอ...ฉันก็จะยิ้มให้เธอ เมื่อฉันนึกถึงเธอ...ฉันก็จะยิ้มยินดีกับเธอ เมื่อฉันได้ข่าวเธอในด้านดี...ฉันก็จะยิ้มยินดีกับเธอ เมื่อฉันได้ข่าวเธอในด้านทุกข์...ฉันก็จะยิ้ม...ยิ้มเพื่อปลอบใจเธอ^______^
จาก... กรูเอง ~PojPoE*~
3月23日 **อีกแร้วเหรอ** ความรักของไม้บรรทัด
ไม้บรรทัดหนึ่งอัน เธอเห็นอะรัยบ้าง ด้านวัดที่เป็น”เซนติเมตร”กับด้านที่วัดเป็น”นิ้ว”ช่ายมั้ย ด้านสองด้านที่ขนานกัน ด้วยระยะทางที่สม่ำเสมอ ความรักของไม้บรรทัดจึงดูเศร้าๆ เพราะ”เซนติเมตร”กับ”นิ้ว”ยืนอยู่คนละฝั่ง ไม่เคยลากมาบรรจบกัน
ความรักของเทอ----เป็นเหมือนความรักของไม้บรรทัดหรือเปล่า รักกัน แต่ไม่ได้ยืนอยู่ฝั่งเดียวกัน รักกัน แต่ไม่มีสิทธิ์แลกหัวใจกัน กลายเป็นความรักบนเส้นขนานที่ไม่มีวันรวมกันเป็นหนึ่ง
แต่ถ้ามองความผูกพันในแง่ดี มองชีวิตในแง่บวก ความรักของไม้บรรทัดก้ออาจจะไม่ด้เศร้าทั้งหมด และการที่เทอกับเขา ต่างคนต่างเดินไปบนเส้นขนานสองเส้น ก้อยังพอมีเรื่องให้น่าดีใจอยู่ ดีใจ—ที่อย่างน้อยๆคนสองคนยังมุ่งหน้าไปทางทิศเดียวกัน ไม่ได้ต่างคนต่างไป มีระยะห่างเท่าเดิม ไม่ได้ไกลกันกว่าเดิม
เต่เทอกับเขาก้ออยู่บนไม้บรรทัดอันเดียวกัน และหายใจภายในโลกใบเดียวกัน
แค่นี้ก้อคุ้มค่าพอแร้วในการเกิดมา
เมื่อวานเฮ้อ กรูไปดูคอสเรียนเดอะเบสมาอ่ะ ไปลงชื่อมาเหอๆๆ แร้วกรูก้อมือบอนอ่ะดิ่พลิกไปพลิกมา ดูรายชื่อคนเรียนอ่ะ แร้วก้อเจอๆ เจออีกแร้ว ช่วงนี้ทะมายเจอบ่อยฟะ เซงสาดดดด กรูก้อเรยหนีไปเรียนท๊อปเอ็ดดีก่า เหอๆๆ ทั้งที่เดอะเบสก้โอเค แต่ว่าตารางเรียนมานไม่ถูกจายกรูว่ะ มีอย่างที่ไหนเอาคณิตกะอังกฤษไว้ด้วยกันกรูก้อตายดิ่ กรูก้เรยย้ายเรย แต่ก้ลงชื่อไว้อ่ะ
เหอๆๆ ช่วงนี้กรูชักจาบ้าไปหน่อยล่ะ ช่วงนี้เหนออนบ่อย หมั่นไส้ แกล้งซะเรย เหอๆๆๆ ให้ไปเปนยามเฝ้าประตูเมืองอ่ะ แต่พี่เค้ากับเล่นกะกรูวะ แมร่งมานกลับตาละปัดเรย กรูนิ่ทามบ้องส์ใส่ไปตั้งเยอะอ่ะ อับอายชะมัด >.< ไปหาปี๊บคลุมหัวก่อง ช่ายๆๆ แร้วปืนฉีดน้ำส่งให้ถึงอ่ะ เด๋วไปเอา ก๊ากกกกกก ห้ามลืมน่ะ!!
อยากไปเรียนเดอะเบรนอ่ะ - -'' แต่ม่ายรู้ว่าจาเต็มรึยัง เพราะถ้าไปปีหน้าก้มะมีปาโยดแร้วอ่ะ แต่ก้ช่างเหอะ อุตส่าบอกไว้แร้วว่าจาเรียนเชียงราย ก้เสียดายจางอ่ะ แต่ก้ทามงายได้อ่ะ มานสายไปแร้วช่ายไหม เหอๆๆ ช่วงนี้กรูม่ายมีคนให้แกล้งเรยอ่ะ ชีวิตม่ายมีรสชาติ แค่นี้ก่องล่ะกัน กรูขี้เกียจแร้ว
เสดแร้ว หลังจากกรูขี้เกียจมาเปนเวลานาน ~23 : 26* 3月16日 ^_________^'' ความรักกะรองเท้ารองเท้าแตะส่วนมากขายตามร้านทั่วไป ดังนั้นเวลาเราไปเห็นก็ไม่เคยจะนึกสนใจ มีคนเสนอขายให้ราคาถูกๆ ก็ไม่เคยคิดจะซื้อ แต่พอจำเป็นเข้าจริงๆ ก็ต้องไปซื้อมาแก้ขัดก่อนอยู่ดี อยากจะถอดทิ้งเสียเหลือเกิน หนังอาจจะขยายพอดีกับเท้าของเรา จนรู้สึกว่าดีเหลือเกินที่ตอนนั้นตัดสินใจเลือกคู่นี้ ตราบเมื่อเค้าได้เสียรองเท้าคู่นั้นไป ซึ่งมันก็อาจจะสายไปเสียแล้วที่จะทวงคืน ก่อนที่จะถูกคนอื่นมาชิงตัดหน้าไปก่อน ซึ่งรองเท้าคู่นั้นอาจจะเป็นคู่เดียวในโลกที่เหมาะกับเรามากที่สุดก็ได้ มีแต่จะทำให้เราทรมาน เพราะในที่สุดเราก็ต้องโยนมันทิ้งไปอยู่ดี แล้วเมื่อเจอแล้วจงใส่มันอย่างถะนุถนอม จะได้อยู่กับเราไปนานเท่านาน
แต่ที่แน่ๆ คุณจะไม่มีวันได้รู้หรอกว่ารองเท้าคู่ไหนเหมาะกับคุณที่สุด ก้อเมื่อคุณได้ลอง ใส่มันเท่านั้น พยายามเสาะหาต่อไปเถอะเราเชื่อว่าซักวันคุณจะได้เจอรองเท้าคู่ที่ดีที่สุดสำหรับคุณอย่างแน่นอน... เพราะบนถนนมีสิ่งที่เป็นอันตรายต่อเท้าของคุณมากมาย หารองเท้าสักกคู่มาใส่ป้องกันก่อนดีกว่า แม้ว่าคู่นั้นอาจจะยังไม่ใช่คู่ที่ดีที่สุดสำหรับคุณก็ตาม... แล้วความรักของพวกคุณรัก มองเป็นแบบไหนกัน
~อัพเสดแร้ววว~ 15 : 07 3月15日 ~*PojPoE*โลกเรามันแคบมั่กๆๆ ^_________^ขอย้อนเวลาสักนิดละกานว่ะ
ม่ายรู้สิวันเสาร์ก่อนสอบกิฟ กรูไปรายงานตัวศูนวิทย์
ในที่สุดก้อม่ายได้เปนเด็กหออีกล่ะ เฮ้อ
ม่ายอยากจาบอกว่ากรูเจอรายตั้งมากมาย
คนที่กรูอยากเจอมากกกกมอหนึ่งมอสองแมร่งคลาดกันทุกทีแหละ
แต่วันนี้มาเจอกันจังๆๆ เหอๆๆ กรูไปไหว้พ่อแม่มานด้วย คุยกะแม่กรูอยู่เหอๆๆ
กรูก้อเรยไปหาแม่ ฮาๆๆๆ สักพักกรูก้อกลับขึ้นมา
ยังอยู่ที่เดิมมองหน้ากรูแปลกๆๆอีก เฮ้อ! แร้วกรูก้อเดินไปๆมาๆอ่ะแหละ
เหอๆๆ สักพักก้อไปนั่งกรอกรายละเอียดมาอีกทีก้อหายตัวไปแร้วอ่ะ
เหอๆๆ อารายมานจาบังเอิญเช่นนี้น่ะ
กลับบ้านมากรูก้อมาหารายชื่อ เปิดดูกี่แผ่นก้อม่ายเจอว่ะ
ไปดูอีกทีติดสำรองว่ะ แต่ที่ก้อม่ายเยอะน่าจะได้เข้า
ตอนมอหนึ่งก้อที่ละ ติดแร้วก้อม่ายเข้าว่ะ เซงสาดดดดดดดด
กรูม่ายอยากให้มานจามได้ เอาเปนว่า
ค่อยเจอกานวันเปิดเทอมน่ะถ้าไม่มีอารายผิดพลาดอ่ะ
อาจจาอยู่ห้อวเดียวกานก้อได้อ่ะ
อีกเรื่องอันนี้บังเอิญมาก ^_____________^
ก้อต่อแถวจ่ายตังอยู่มั้งไม่รู้ดิ่ แถวโครตยาว
ร้อนก้อร้อน ข้าวก้อม่ายได้กินอ่ะ หิวๆๆเกือบเปนลมล่ะ
หันไปข้างหลังไปคุยๆๆ กะคายม่ายรู้
ทักไปทักมาชื่อเหมือนกรูเรยอ่า แค่เติมไม้โท
แร้วมานยังบอกอีกว่ากรูเคยส่งจดหมายไปให้เพื่อนมาน เนี้ย
กรูจามไม่ได้ มึนตึบ - -???? แร้วมานก้อพาไปแนะนำเหอๆๆ
โลกมานแคบหรือโลกมานกลมตามทฤษีรึป่าวเนี้ย
ลืมๆๆ ทฤษีรายหว่า จามม่ายได้ว่ะ
แต่ก้อยางไม่ทันรู้จักโดนอิแพคช้ายกรูไปเรียกแม่มานอีก
โครตเซงขนาดแม่มานนะเนี้ย พอหับนกลับมาอีกที
หายไปแร้ว - -'' เซงเรยอ่ะ
ม่ายเปนรายเด๋วเปิดเทอมไปตีนิดใหม่ เหอๆๆ
 ผ่านมาเท่าไหร่แร้ว เม้นห้ายได้แระ *.*
|
.......................................................................................
.....
|
|
o++++++%e1%83%a6++%2c+++%2c+++%2c+++%2c+%e2%94%94(%ef%bf%a3%e2%96%bd%ef%bf%a3*)++++%ef%bb%ac++++++++%e0%ae%90++++%e0%b8%ad+%e0%b8%a2%e0%b8%b8%e0%b9%88+%e0%b8%81%e0%b8%b1+%e0%b8%9a+%e0%b8%95%e0%b8%b1+%e0%b8%a7+%e0%b9%80+%e0%b8%ad+%e0%b8%87+-+-++%e0%b8%a7%e0%b8%b9%e0%b9%89+%e0%b9%86+%e0%b9%86%22+%e3%81%ae%e3%83%96%e3%83%ad%e3%82%b0+-+Windows+Live&referrer=){kind=small}
